Denemeeeeeeee

ahmet karargaha gittikten sonra karşısında ölü bir adam gördü ve korku dolu gözlerle etrafına bakındı. Adamın yüzü tanıdık geliyordu ama bir türlü hatırlayamıyordu nereden. Karargahın soğuk duvarları arasında yankılanan ayak seslerinden başka ses yoktu. Kalbi hızla çarpıyordu ve avuçları terlemeye başlamıştı. Ölü adamın yanında duran subay, Ahmet'i fark edince başını kaldırdı. "Sen de mi gördün onu?" diye sordu sessizce. Ahmet başını salladı, hâlâ şokun etkisindeydi. Adam daha iki saat önce kendisiyle konuşmuştu, şimdi ise soğuk çimento zeminde hareketsiz yatıyordu. "Babam," diye fısıldadı Ahmet, aniden hatırlayarak. İşte bu yüzden tanıdık gelmişti. Ama babası çoktan ölmüştü, yıllar önce. Dizlerinin titremeye başladığını hissetti ve duvara yaslanmak zorunda kaldı.